Υπερψηφίστηκε με δέκα ψήφους υπέρ (μόλις μία περισσότερη από τις ελάχιστες απαραίτητες), δύο κατά και τρεις αποχές το ψήφισμα που ανανεώνει τη θητεία της MINURSO για ένα ακόμη χρόνο, ως τις 30 Απριλίου 2017.
Το κείμενο προς ψήφιση ετοίμασαν για την ομάδα των "φίλων της Δυτικής Σαχάρας", που αποτελείται από τις ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ισπανία και Ρωσία, οι ΗΠΑ. Είχαν προηγηθεί δύο ακόμα κείμενα, επίσης από τις ΗΠΑ, τα οποία, παρά τις έντονες διαβουλεύσεις δεν κατόρθωσαν να επιτύχουν την απαραίτητη στήριξη από τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας (βλ. Γαλλία), που τα βρήκαν πολύ αυστηρά και ζήτησαν, μια και οι δηλώσεις περί "μη αναστρέψιμης απόφασης" για απέλαση του πολιτικού προσωπικού προέρχονταν από τον ίδιο το βασιλιά του Μαρόκου, να χρησιμοποιηθεί πιο ήπια γλώσσα που θα επέτρεπε στον εγωισμό του να συμμορφωθεί με τις διεθνείς υποχρεώσεις του (!!!)
Το τελικό κείμενο τονίζει την επείγουσα ανάγκη για επιστροφή της MINURSO σε πλήρη λειτουργικότητα, ζητά από το Γενικό Γραμματέα να ενημερώσει το Συμβούλιο εντός τριών μηνών για το κατά πόσο αυτό έχει πραγματοποιηθεί και εκφράζει την πρόθεσή του, σε περίπτωση που αυτό δεν έχει συμβεί, να σκεφτεί με ποιο τρόπο μπορεί να διευκολύνει την επίτευξη αυτού του σκοπού.
(Στον απόηχο της εν ψυχρώ δολοφονίας ενός Σαχράουι βοσκού στην αποστρατικοποιημένη ζώνη από Μαροκινούς στρατιώτες), καλεί τα μέλη της διαμάχης να σεβαστούν τις στρατιωτικές συμφωνίες περί ανακωχής.
(Στον απόηχο της απαγόρευσης πρόσβασης του Προσωπικού Απεσταλμένου, αλλά και του ίδιου του Γενικού Γραμματέα στην κατεχόμενη Δυτική Σαχάρα), καλεί τα μέρη να συνεργαστούν με τα Ηνωμένα Έθνη και να εξασφαλίσουν την ασφαλή και ελεύθερη διακίνηση του προσωπικού για την εκτέλεση των καθηκόντων του, σύμφωνα με τις υπάρχουσες συμφωνίες.
(Στον απόηχο της Μαροκινής αδιαλλαξίας να μη συζητάει καμιά άλλη επιλογή εκτός από την αυτονομία), τονίζει τη σημασία της δέσμευσης των μερών για ένα πέμπτο γύρο διαπραγματέυσεων με ρεαλισμό και πνεύμα συμβιβασμού, προκειμένου να υπάρξει πρόοδος. Σύμφωνα και με προηγούμενα ψηφίσματα, καλεί τα μέρη να συνεχίσουν (!) τις διαπραγματεύσεις υπό το Γ.Γ. χωρίς πρϋποθέσεις και με καλή πίστη, προκειμένου να επιτευχθεί μια δίκαιη, διαρκής και κοινά αποδεκτή πολιτική λύση που θα εξασφαλίσει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση για το λαό της Δυτικής Σαχάρας, σύμφωνα με τις αρχές και τους σκοπούς του Χάρτη των Η.Ε.
(Στον απόηχο της απαξίωσης από την πλευρά του Μαρόκου, του Γ.Γ. και του Προσωπικού Απεσταλμένου του, ως μη αντικειμενικών, μεροληπτικών και αναξιόπιστων), το Συμβούλιο επιβεβαιώνει την πλήρη στήριξή του στη δέσμευσή τους για την εξεύρεση λύσης.
Καλεί επίσης τα Κράτη-Μέλη να συνδράμουν στις συζητήσεις.
Ζητά από το Γ.Γ. να ενημερώνει σε τακτά διαστήματα και πάντως τουλάχιστο δύο φορές το χρόνο για την πρόοδο των διαπρατεύσεων, την εφαρμογή του παρόντος ψηφίσματος, τυχόν προκλήσεις στο έργο της MINURSO και δράσεις για την αντιμετώπισή τους και επιπλέον ζητά από το Γ.Γ. να παρέχει την αναφορά του για την κατάσταση στη Δυτική Σαχάρα αρκετό χρόνο πριν τη λήξη της θητείας της Αποστολής, εκφράζοντας την πρόθεσή του να συνεδριάζει και να συζητά τις ενημερώσεις του.
Καλεί τα Κράτη-Μέλη να συνδράμουν οικονομικά στην οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης, περιλαμβανομένων αυτών που επιτρέπουν τις επισκέψεις των χωρισμένων οικογενειών (το πρόγραμμα επισκέψεων ανάμεσα στους Σαχράουι των κατεχόμενων εδαφών και των οικογενειών τους στους προσφυγικούς καταυλισμούς έχει διακοπεί από το 2012) και επισιτιστικών προγραμμάτων που θα εξασφαλίζουν ότι οι ανθρωπιστικές ανάγκες των προσφύγων αντιμετωπίζονται επαρκώς.
Οι τελευταίες δύο παράγραφοι αναφέρονται στις περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης εκ μέρους προσωπικού ειρηνευτικών αποστολών που μαστίζουν τα Ηνωμένα Έθνη. Στη MINURSO δεν έχει αναφερθεί τέτοιο περιστατικό, ενώ υπάρχει μια καταγγελία για Μαροκινό κυανόκρανο που συμμετείχε σε αποστολή στην Κεντροφρικανική Δημοκρατία.
Για άλλη μια φορά, δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο για το σεβασμό των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μολονότι τονίζεται η σημασία της βελτίωσής τους.
Κατά ψήφισαν οι Ουρουγουάη και Βενεζουέλα. Δεν ψήφισαν οι Αγκόλα, Νέα Ζηλανδία και Ρωσία. Και οι πέντε χώρες που δεν στήριξαν το ψήφισμα, δήλωσαν από την αρχή της διαδικασίας ότι δεν το θεωρούν αρκετό αυστηρό, με τον κίνδυνο να αποτελέσει η συμπεριφορά του Μαρόκου και η μη παραδειγματική αντιμετώπισή της, άσχημο προηγούμενο για άλλες χώρες που δεν χαίρονται ιδιαίτερα με την παρουσία ειρηνευτκών αποστολών στο έδαφός τους (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και Σουδάν), τη στιγμή μάλιστα που η περίπτωση της MINURSO δεν είναι καν στο έδαφος του Μαρόκου.
