Παρασκευή 3 Μαρτίου 2017

Δυτική Σαχάρα, Μαρόκο Και Αφρικανική Ένωση: Ο Δρόμος Προς Μια Διπλωματική Ειρήνη ( ; ) της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα εξαιρετικό άρθρο και επειδή θα θέλαμε να το είχαμε γράψει εμείς, προσθέσαμε μετά το τέλος του κι ένα σύντομο δικό μας σχόλιο

Δυτική Σαχάρα, Μαρόκο Και Αφρικανική Ένωση: Ο Δρόμος Προς Μια Διπλωματική Ειρήνη ( ; )

Οι συνεχιζόμενες εμφύλιες και διακρατικές διενέξεις τόσο στις ανατολικές χώρες όσο και στις χώρες του Νότου, παρά τις προσπάθειες επίλυσής τους, αποτελούν στις μέρες μας απτή πραγματικότητα. Σε μια εποχή όπου οι κρατικοί δρώντες και οι διεθνείς οργανισμοί καθίστανται ο κύριος μηχανισμός χάραξης διπλωματικών οδών, η ύπαρξη τέτοιων διενέξεων εγείρει πληθώρα ερωτημάτων και διερευνητικών αναζητήσεων. Τα τελευταία θα έπρεπε, δυνάμει, να στοχεύουν στην ολοκληρωτική και νόμιμη επίλυση των διενέξεων.
Η εν λόγω αναζήτηση και καταγραφή της διαμφισβητούμενης κατάστασης, τόσο στο εσωτερικό της Δυτικής Σαχάρας όσο και σε επίπεδο διεθνών σχέσεων, αποσκοπεί στην εξοικείωση του αναγνώστη με την ιστορική καταγραφή της διένεξης αυτής, σε συνδυασμό με τις προηγούμενες ενέργειες επίλυσης. Βασικός στόχος, ωστόσο, τίθεται μια πρώτη προσέγγιση της «επόμενης ημέρας» στις σχέσεις μεταξύ Δυτικής Σαχάρας, Μαρόκο, Αλγερίας, Ισπανίας και των λοιπών συμβαλλόμενων μερών σε επίπεδο διεθνών σχέσεων, λαμβάνοντας υπόψιν την επιστροφή του Μαρόκο στην Αφρικανική Ένωση μετά από 33 χρόνια.

Λίγα λόγια για την Αφρικανική Ένωση


African Union logo (Symbols)
Η Αφρικανική Ένωση είναι ένας πολυμερής θεσμός. Συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα περιφερειακό όργανο με συμμετοχή περιορισμένου εύρους που έχει γενικούς σκοπούς, και η ιδεολογική του βάση χρονολογείται από τα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού. Ο «παναφρικανισμός» ως ιδέα αναπτύχθηκε κατά την περίοδο της αποαποικιοποίησης, όπου υπήρχε μία γενικότερη εγκατάλειψη των διμερών σχέσεων μεταξύ των κρατών και, ακολούθως, μία προσπάθεια ανάπτυξης πολυμερών σχέσεων. Κύριοι στόχοι της προπαρασκευαστικής συνόδου, που έλαβε χώρα στις 15 Μαΐου 1963, ήταν η συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών της αφρικανικής ηπείρου, η διασφάλιση της ευημερίας, η επίλυση κρατικών διαφορών, η απελευθέρωση όλων των αφρικανικών εδαφών από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες, καθώς και η εξάλειψη του απαρτχάιντ. Με έδρα την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας, Άντις Αμπέμπα, δημιουργήθηκε -το ίδιο διάστημα- ο καταστατικός χάρτης του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητος (ΟΑΕ), που βασίστηκε στην κλασική τριμερή δομή των διεθνών οργανισμών (Συνέλευση, Συμβούλιο, Γενικός Γραμματέας), και προσμετρούσε 35 κράτη-μέλη.

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016

Ανθρώπινα Δικαιώματα




Μαρόκο και την υπό Μαροκινή Κατοχή Δυτική Σαχάρα
(τα πιο πρόσφατα "διάσημα" νέα, για χάρη της ημέρας)

Μετά τη διεθνή κατακραυγή και την εκστρατεία πολλών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων

- η Μαροκινή "δικαιοσύνη" αθώωσε τις κοπελίτσες που κινδύνευαν με φυλάκιση λόγω φιλιού, αναθέτωντας στις οικογένειές τους να τις συμμορφώσουν!

- το κρατικό κανάλι που έδινε συμβουλές μακιγιάζ για την κάλυψη μωλώπων από ενδοοικογενειακή βία, ζήτησε συγνώμη.

- οι πολιτικοί κρατούμενοι του Γκντέιμ Ιζίκ, του ειρηνικού καταυλισμού διαμαρτυρίας που έστησαν οι Σαχράουι τον Οκτώβριο του 2010 λίγα χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα Ελ Ααγιούν, θα δικαστούν τελικά από πολιτικό δικαστήριο στις 26 Δεκεμβρίου, όταν όλοι οι διεθνείς παρατηρητές θα χωνεύουν τη γαλοπούλα.

Οι συλληφθέντες για τα γεγονότα στο Γκντέιμ Ιζίκ καταδικάστηκαν από στρατιωτικό δικαστηρίο, με στημένες κατηγορίες. Ένας συνέληφθη για το θάνατο αστυνομικού που σκοτώθηκε όταν οι δυνάμεις καταστολής ισοπέδωσαν τον καταυλισμό, αλλά συνελήφθη προκαταβολικά την προηγούμενη μέρα!!! Οι καταγγελίες ότι οι ομολογίες αποσπάστηκαν μέσω βασανισμού σύμφωνα με όλες τις διεθνείς οργανώσεις, δεν ερευνήθηκαν ποτέ.

(Ο απίστευτος πίνακας "Η σφαγή του Gdeim Izik" είναι του σπουδαίου Σαχράουι Mohamed Moulud Yeslem, περισσότερο γνωστού για την προσπάθειά του να συγκεντρώσει δέκα εκατομμύρια χειροποίητα λουλούδια για την εκστρατεία "Για κάθε νάρκη, ένα λουλούδι - Por cada mina una flor".)

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2016

Λογοκρισία




Στις 17 Νοεμβρίου, το worldenergynews.gr που στη σελίδα "Η εταιρεία" δηλώνει το "πάθος του για την ενημέρωση" ανέβασε την είδηση "Σε κοινοπραξία Σαουδαράβων και Κινέζων τρεις μονάδες ηλιακής ενέργειας στο Μαρόκο" νωρίτερα από όλα τα υπόλοιπα μέσα στον πλανήτη - ούτε στο Μαρόκο δεν είχε δημοσιευτεί ακόμα - στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων 
"το Noor Laayoune θα έχει μέγιστη ισχύ 80 MW και το Noor Boujdour θα έχει μέγιστη ισχύ 20 MW". Η φίλη Δυτικής Σαχάρας δε μπορούσε παρά να διευκρινήσει με σχόλιό της ότι 
"Η Laayoune και η Boujdour δε βρίσκονται στο Μαρόκο, αλλά στην υπό Μαροκινή κατοχή Δυτική Σαχάρα. Η εκμετάλλευση Φυσικών Πόρων Μη Αυτόνομης Περιοχής είναι ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο. Το Μαρόκο επωφελείται οικονομικά, πολιτικά και επικοινωνιακά από τα έργα αυτά που στοιχίζουν ήδη τρεις γενιές προσφύγων στη μέση της ερήμου και ένα λαό υπόδουλο επί 41 χρόνια. Κι εμείς χειροκροτούμε... κι όταν λέω εμείς, εννοώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και τον Τύπο και όλους όσους κατάφεραν να κρατάνε τόσα χρόνια στο σκοτάδι, ταΐζοντάς μας Πράσινη Ανάπτυξη, Δημοκρατικές Μεταρρυθμίσεις, Στρατηγικές Συμμαχίες και Εξωτικό Παράδεισο." 
Το σχόλιο προστέθηκε και ΕΚΤΟΤΕ αναμένει έγκριση.

Όταν, λοιπόν, το Παρατηρητήριο Φυσικών Πόρων της Δυτικής Σαχάρας δημοσίευσε επιστολή 52 ευρωβουλευτών και μάλιστα πέντε Ελλήνων και ενός Κυπρίου περιλαμβανομένων, στη οποία οι υπογράφοντες ζητούν από τους αρμόδιους επιτρόπους Φρανς Τίμερμανς και Μιγκέλ Αρίας Κανιέτε και τον Γ.Γ. του Ο.Η.Ε Μπαν Κι-μουν να λάβουν μέτρα για τη διαφύλαξη των Φυσικών Πόρων της Δυτικής Σαχάρας, με αφορμή άλλη αντίστοιχη συμφωνία που υπογράφηκε στην Παγκόσμια Διάσκεψη για το Κλίμα, η φίλη είπε να ξαναδοκιμάσει την τύχη της, αφού αυτό είναι πολύ πιο κοντά στον ορισμό της είδησης και αυτή τη φορά εκφράστηκε με πολύ πιο διακριτικό τρόπο στο άρθρο "Συμφωνία εμπορίας καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας υπέγραψαν Μαρόκο, Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας."
Το σχόλιο προστέθηκε και ΕΠΙΣΗΣ αναμένει έγκριση.